بامبوبافي

قدمت بامبوبافي در ايران حدود صد سال مي باشد. بامبو نوعي خيزران است كه داراي قطر و ضخامت هاي مختلف (از يك تا ده سانتيمتر) بوده كه در ليالستان لاهيجان مي رويد و به رنگ هاي سبز، مشكي متمايل به قهوه اي، عنابي و زرد مايل به كرم ديده مي شود. براي بافت ابتدا به روش هاي مختلف رشته هاي باريكي از بامبو ايجاد كرده و سپس آنان را با يكديگر مي بافند.

بافت طرح هايي كه در حال حاضر در ايران رايج است عبارتند از: بافت خورشيدي، ستاره اي، زنجيري و تركيب مروار و بامبو.

منبع: دايره المعارف صنايع دستي، سيد ابوالقاسم سيد صدر

يكي از رودوزي هاي سنتي و زيباي ايران "آيينه دوزي" نام دارد. دوختن آيينه هاي كوچك مدور و پولك، بر روي لباس هاي محلي و آويزهاي ديواري با نخ هاي ابريشمي الوان را آيينه دوزي مي نامند، گاه به همراه انواع ديگر رودوزي ها نيز استفاده مي شود. آيينه هاي مورد مصرف در آيينه دوزي امروزه به صورت آماده و داراي قاب كوچك مسي است، ولي در گذشته دور آيينه ها را با دوخت دندان موشي به پارچه، متصل مي نمودند. قديمي ترين نمونه موجود مربوط به قرون ۱۳ و ۱۴ هجري قمري است. مركز مهم اين رودوزي، استان سيستان و بلوچستان و هرمزگان است.

منبع: دايره المعارف صنايع دستي، سيد ابوالقاسم سيد صدر

مجموعه تعاریف هنرهای سنتی و صنایع دستی

این تعاریف توسط پژوهشکده هنرهای سنتی پژوهشگاه میراث فرهنگی، صنايع دستي و گردشگري ارايه شده اند و مورد تاييد گروه هنرهاي سنتي فرهنگستان هنر قرار گرفته است.